← Previous: Thiruvasagam Explained #12: Sivapuranam – Verse 12

The gaze hard to gaze upon / நோக்கரிய நோக்கு

The sentence from verse 12 completes in a cascade of impossibilities. In the minds of the wise, He is: a gaze no gaze can hold, a subtlety no subtlety can refine — no coming, no going, no union, yet our guardian; a light no seeing can see, a river-flood of joy.

பன்னிரண்டாம் பாடலின் வாக்கியம் இயலாமைகளின் அருவியாக முடிகிறது. ஞானிகளின் கருத்தில் அவன்: பார்வை பிடிக்க முடியாத பார்வை, நுணுக்கம் நுணுக்க முடியாத நுண்ணுணர்வு — போக்கு இல்லை, வரவு இல்லை, புணர்வு இல்லை, ஆனால் எம் காவலன்; காண முடியாத பேரொளி, ஆற்று இன்ப வெள்ளம்.

The verse / பாடல்

நோக்கு அரிய நோக்கே நுணுக்கு அரிய நுண் உணர்வே
போக்கும் வரவும் புணர்வும் இலாப் புண்ணியனே
காக்கும் எம் காவலனே காண்பு அரிய பேர் ஒளியே
ஆற்று இன்ப வெள்ளமே அத்தா மிக்காய் நின்ற
தோற்றச் சுடர் ஒளி ஆய் சொல்லாத நுண் உணர்வு ஆய்

How to read it / படிக்கும் முறை

nokku ariya nokke nunukku ariya nun unarve
pokkum varavum punarvum ilaap punniyane
kaakkum em kaavalane kaanpu ariya per oliye
aatru inpa vellame aththaa mikkaai nindra
thottrach sudar oli aai sollaatha nun unarvu aai

Word by word, in simple words

Tamil	Simple meaning
நோக்கு (nokku)	gaze, seeing
அரிய (ariya)	hard, rare
நோக்கே (nokke)	O gaze!
நுணுக்கு (nunukku)	subtlety, fineness
அரிய (ariya)	hard
நுண் (nun)	subtle
உணர்வே (unarve)	O awareness!
போக்கும் (pokkum)	going
வரவும் (varavum)	coming
புணர்வும் (punarvum)	union
இலாப் (ilaap)	without
புண்ணியனே (punniyane)	O holy one!
காக்கும் (kaakkum)	protecting
எம் (em)	our
காவலனே (kaavalane)	O guardian!
காண்பு (kaanpu)	seeing
அரிய (ariya)	hard
பேர் ஒளியே (per oliye)	O great light!
ஆற்று (aatru)	river-
இன்ப (inpa)	joy
வெள்ளமே (vellame)	O flood!
அத்தா (aththaa)	O father!
மிக்காய் (mikkaai)	transcending
நின்ற (nindra)	standing
தோற்ற (thottra)	manifest
சுடர் (sudar)	radiant
ஒளி ஆய் (oli aai)	as light
சொல்லாத (sollaatha)	unspoken
நுண் உணர்வு ஆய் (nun unarvu aai)	as subtle awareness

வார்த்தைக்கு வார்த்தை, எளிய சொற்களில்

சொல்	எளிய பொருள்
நோக்கு	பார்வை
அரிய	அரிய
நோக்கே	நோக்கே!
நுணுக்கு	நுணுக்கம்
அரிய	அரிய
நுண்	நுண்ணிய
உணர்வே	உணர்வே!
போக்கும்	போக்கும்
வரவும்	வரவும்
புணர்வும்	புணர்வும்
இலாப்	இல்லாத
புண்ணியனே	புண்ணியனே!
காக்கும்	காக்கும்
எம்	எம்
காவலனே	காவலனே!
காண்பு	காண
அரிய	அரிய
பேர் ஒளியே	பேரொளியே!
ஆற்று	ஆற்று
இன்ப	இன்ப
வெள்ளமே	வெள்ளமே!
அத்தா	அப்பா!
மிக்காய்	மிகுந்து
நின்ற	நின்ற
தோற்ற	தோன்றும்
சுடர்	சுடர்
ஒளி ஆய்	ஒளியாய்
சொல்லாத	சொல்லாத
நுண் உணர்வு ஆய்	நுண்ணுணர்வாய்

The meaning in plain words

“[In the minds of those who grasp through sharpened true wisdom, You are] the gaze no gaze can attain, the subtle awareness no subtlety can refine; O holy one with no going, no coming, no union; O our protecting guardian; O great light no seeing can see; O river-flood of joy; O father — who, transcending, stood as manifest radiant light and as unspoken subtle awareness…”

The saint keeps negating — no going, no coming — and then, in the same breath, calls Him kaavalan, guardian, and aththaa, father. The unmoving One moves toward us; the unseen Light is “manifest.” Philosophy bows to devotion: every “He is not” ends in “He is mine.”

எளிய சொற்களில் பொருள்

“[கூர்த்த மெய்ஞானத்தால் உணர்வாரின் கருத்தில்] நோக்கரிய நோக்கே! நுணுக்கரிய நுண்ணுணர்வே! போக்கும் வரவும் புணர்வும் இல்லாப் புண்ணியனே! காக்கும் எம் காவலனே! காண்பரிய பேரொளியே! ஆற்று இன்ப வெள்ளமே! அத்தா! மிகுந்து நின்று தோற்றச் சுடர் ஒளியாகவும் சொல்லாத நுண்ணுணர்வாகவும்…”

ஞானி மறுத்துக்கொண்டே இருக்கிறார் — போக்கில்லை, வரவில்லை — அதே மூச்சில் அவனை காவலன் என்றும் அத்தா என்றும் அழைக்கிறார். அசையாதவன் நம்மை நோக்கி அசைகிறான்; காணாத ஒளி “தோற்றமாக” இருக்கிறது. தத்துவம் பக்தியின் முன் வணங்குகிறது: ஒவ்வொரு “அவன் அல்ல”வும் “அவன் என்னுடையவன்” என்று முடிகிறது.

To carry with you / உடன் எடுத்துச் செல்ல

He has no coming — yet He came. Hold both truths; that tension is faith.

அவனுக்கு வரவில்லை — ஆனால் வந்தான். இரு உண்மைகளையும் பிடியுங்கள்; அந்த இழுவையே நம்பிக்கை.

Next: Sivapuranam, verse 14. / அடுத்தது: சிவபுராணம், பதினான்காம் பாடல்.

---

Next →: Thiruvasagam Explained #14: Sivapuranam – Verse 14