← Previous: Thiruvasagam Explained #7: Sivapuranam – Verse 7

The hut with nine doors / ஒன்பது வாயில் குடிலை

The sentence that began in verse 7 now unfolds its full weight. The saint describes what the Lord saw when He looked at him: a soul wrapped in illusory darkness, tied by the twin ropes of virtue and sin, wearing skin over filth — a hut with nine oozing doors, where the five senses run their cons.

ஏழாம் பாடலில் தொடங்கிய வாக்கியம் இப்போது தன் முழு பாரத்துடன் விரிகிறது. இறைவன் தன்னைப் பார்த்தபோது கண்டதை ஞானி விவரிக்கிறார்: மாய இருளால் மூடப்பட்டு, அறம் பாவம் எனும் இரு கயிறுகளால் கட்டப்பட்டு, அழுக்கின் மேல் தோல் போர்த்திய ஆன்மா — ஒன்பது ஒழுகும் வாயில்கள் கொண்ட குடிலை, அங்கே ஐந்து புலன்களும் தம் வஞ்சனைகளை நடத்துகின்றன.

The verse / பாடல்

மறைந்திட மூடிய மாய இருளை
அறம் பாவம் என்னும் அரும் கயிற்றால் கட்டி
புறம் தோல் போர்த்து எங்கும் புழு அழுக்கு மூடி
மலம் சோரும் ஒன்பது வாயில் குடிலை
மலங்க புலன் ஐந்தும் வஞ்சனையைச் செய்ய

How to read it / படிக்கும் முறை

marainthida moodiya maaya irulai
aram paavam ennum arum kayittral katti
puram thol porththu engum puzhu azhukku moodi
malam sorum onpathu vaayil kudilai
malanga pulan ainthum vanjanaiyaich seyya

Word by word, in simple words

Tamil	Simple meaning
மறைந்திட (marainthida)	to hide, concealing
மூடிய (moodiya)	covered
மாய (maaya)	illusory
இருளை (irulai)	darkness
அறம் (aram)	virtue
பாவம் (paavam)	sin
என்னும் (ennum)	called
அரும் (arum)	strong, rare
கயிற்றால் (kayittral)	by the rope
கட்டி (katti)	having bound
புறம் (puram)	outside
தோல் (thol)	skin
போர்த்து (porththu)	having wrapped
எங்கும் (engum)	everywhere
புழு (puzhu)	worm
அழுக்கு (azhukku)	filth
மூடி (moodi)	having smeared
மலம் (malam)	impurity
சோரும் (sorum)	oozing
ஒன்பது (onpathu)	nine
வாயில் (vaayil)	doors, openings
குடிலை (kudilai)	hut
மலங்க (malanga)	to bewilder
புலன் (pulan)	senses
ஐந்தும் (ainthum)	five
வஞ்சனையை (vanjanaiyai)	deceit
செய்ய (seyya)	to work, to do

வார்த்தைக்கு வார்த்தை, எளிய சொற்களில்

சொல்	எளிய பொருள்
மறைந்திட	மறைக்கும்
மூடிய	மூடிய
மாய	மாயமான
இருளை	இருளால்
அறம்	அறம்
பாவம்	பாவம்
என்னும்	என்னும்
அரும்	வலிய
கயிற்றால்	கயிற்றால்
கட்டி	கட்டி
புறம்	வெளியே
தோல்	தோல்
போர்த்து	போர்த்தி
எங்கும்	எங்கும்
புழு	புழு
அழுக்கு	அழுக்கு
மூடி	மூடி
மலம்	மலம்
சோரும்	ஒழுகும்
ஒன்பது	ஒன்பது
வாயில்	வாயில்கள்
குடிலை	குடிசையை
மலங்க	மயங்க
புலன்	புலன்கள்
ஐந்தும்	ஐந்தும்
வஞ்சனையை	வஞ்சனையை
செய்ய	செய்ய

The meaning in plain words

“[Me, Lord —] covered by the concealing, illusory darkness, bound by the strong rope called virtue and sin, wrapped outside in skin, smeared all over with worm-like filth — a hut with nine oozing doors, where the five senses work their deceits to bewilder [me]…”

This is the saint’s unflinching self-portrait, and one of the most famous body-images in Tamil devotion: the body as a kudilai, a wretched hut — nine doors (the body’s openings) oozing impurity, five senses running scams inside. Note the rope is both virtue and sin: even good deeds bind, when done for reward. The sentence will complete in the next verse — with what the Lord did about it.

எளிய சொற்களில் பொருள்

“[என்னை இறைவா —] மறைக்கும் மாய இருளால் மூடப்பட்டு, அறம் பாவம் என்னும் வலிய கயிற்றால் கட்டப்பட்டு, வெளியே தோல் போர்த்தி, எங்கும் புழு அழுக்கு மூடி — மலம் ஒழுகும் ஒன்பது வாயில் குடிலையாக, ஐந்து புலன்களும் மயக்கும் வஞ்சனைகளைச் செய்யும் [என்னை]…”

இது ஞானியின் அஞ்சாத சுய ஓவியம்; தமிழ் பக்தியில் மிகப் புகழ்பெற்ற உடல் உவமைகளில் ஒன்று: உடல் ஒரு குடிலை, இழிந்த குடிசை — ஒன்பது வாயில்கள் அழுக்கை ஒழுக்க, உள்ளே ஐந்து புலன்களும் மோசடிகளை நடத்துகின்றன. கயிறு அறமும் பாவமும் — பலன் கருதிச் செய்யும் நல்வினையும் கட்டும். வாக்கியம் அடுத்த பாடலில் முடியும் — இறைவன் இதைப் பற்றி என்ன செய்தான் என்பதுடன்.

To carry with you / உடன் எடுத்துச் செல்ல

We polish the hut’s walls and forget what lives inside. Today, notice one “deceit of the senses” — and smile at how well the saint knew us.

குடிசையின் சுவர்களை மெருகேற்றி உள்ளே வாழ்வதை மறக்கிறோம். இன்று புலன்களின் ஒரு “வஞ்சனையை”க் கவனியுங்கள் — ஞானி நம்மை எவ்வளவு நன்றாக அறிந்திருந்தார் என்று புன்னகையுங்கள்.

Next: Sivapuranam, verse 9. / அடுத்தது: சிவபுராணம், ஒன்பதாம் பாடல்.

---

Next →: Thiruvasagam Explained #9: Sivapuranam – Verse 9