← Previous: Thiruvasagam Explained #11: Sivapuranam – Verse 11

All things, and not / யாவையும், அல்லையும்

The saint now reaches for the highest philosophy — and the most personal memory — in the same breath. He is all things and not; light and dense darkness; beginning, middle, end, and none of them. And then, suddenly intimate: the Father who drew me and took me as His own.

ஞானி இப்போது உயர்ந்த தத்துவத்தையும் மிக நெருக்கமான நினைவையும் ஒரே மூச்சில் பற்றுகிறார். அவன் எல்லாமும், அல்லவும்; ஒளியும், துன் இருளும்; ஆதி, அந்தம், நடு — அவையல்லவும். பிறகு திடீரென நெருக்கமாக: ஈர்த்து என்னை ஆட்கொண்ட எந்தை.

The verse / பாடல்

அன்பருக்கு அன்பனே யாவையும் ஆய் அல்லையும் ஆம்
சோதியனே துன் இருளே தோன்றாப் பெருமையனே
ஆதியனே அந்தம் நடு ஆகி அல்லானே
ஈர்த்து என்னை ஆட்கொண்ட எந்தை பெருமானே
கூர்த்த மெய்ஞ்ஞானத்தால் கொண்டு உணர்வார் தம் கருத்தின்

How to read it / படிக்கும் முறை

anbarukku anbane yaavaiyum aai allaiyum aam
sothiyane thun irule thondraap perumaiyane
aathiyane antham nadu aaki allaane
eerththu ennai aatkonda enthai perumaane
koortha meynjnaaththaal kondu unarvaar tham karuththin

Word by word, in simple words

Tamil	Simple meaning
அன்பருக்கு (anbarukku)	to lovers, to devotees
அன்பனே (anbane)	O loving one!
யாவையும் (yaavaiyum)	all things
ஆய் (aai)	being
அல்லையும் (allaiyum)	and not
ஆம் (aam)	who are
சோதியனே (sothiyane)	O light!
துன் (thun)	dense
இருளே (irule)	O darkness!
தோன்றாப் (thondraap)	unborn, unmanifest
பெருமையனே (perumaiyane)	O greatness!
ஆதியனே (aathiyane)	O first one!
அந்தம் (antham)	end
நடு (nadu)	middle
ஆகி (aaki)	being
அல்லானே (allaane)	O you who are not!
ஈர்த்து (eerththu)	having drawn
என்னை (ennai)	me
ஆட்கொண்ட (aatkonda)	took as his own
எந்தை (enthai)	my father
பெருமானே (perumaane)	O great lord!
கூர்த்த (koortha)	sharpened
மெய்ஞ்ஞானத்தால் (meynjnaaththaal)	by true wisdom
கொண்டு (kondu)	having grasped
உணர்வார் (unarvaar)	those who realize
தம் (tham)	their
கருத்தின் (karuththin)	in the mind

வார்த்தைக்கு வார்த்தை, எளிய சொற்களில்

சொல்	எளிய பொருள்
அன்பருக்கு	அன்பர்களுக்கு
அன்பனே	அன்பனே!
யாவையும்	எல்லாமும்
ஆய்	ஆகி
அல்லையும்	அல்லாதவனும்
ஆம்	ஆனவனே!
சோதியனே	ஒளியானவனே!
துன்	அடர்ந்த
இருளே	இருளே!
தோன்றாப்	தோன்றாத
பெருமையனே	பெருமையுடையவனே!
ஆதியனே	முதல்வனே!
அந்தம்	முடிவும்
நடு	நடுவும்
ஆகி	ஆகி
அல்லானே	அல்லாதவனே!
ஈர்த்து	ஈர்த்து
என்னை	என்னை
ஆட்கொண்ட	ஆட்கொண்ட
எந்தை	என் தந்தை
பெருமானே	பெருமானே!
கூர்த்த	கூர்மையான
மெய்ஞ்ஞானத்தால்	மெய்ஞானத்தால்
கொண்டு	கொண்டு
உணர்வார்	உணர்வாரின்
தம்	தம்
கருத்தின்	கருத்தில்

The meaning in plain words

“O loving one to Your lovers — who are all things, and also not! O light! O dense darkness! O unborn greatness! O first one — who are the end and the middle, and are not! O my father, the great lord who drew me and took me as His own — in the minds of those who grasp through sharpened true wisdom…”

Every line is a held contradiction — being and not-being in the same breath. This is the saint doing philosophy as devotion: God exceeds every category, including “exists” and “doesn’t exist.” Then the pivot that makes it worship instead of wordplay: eerththu — He drew me. The ungraspable One grasped the singer first. The sentence continues into the next verse.

எளிய சொற்களில் பொருள்

“அன்பர்களுக்கு அன்பனே! யாவையும் ஆகி, அல்லையும் ஆனவனே! சோதியனே! துன் இருளே! தோன்றாப் பெருமையனே! ஆதியனே! அந்தமும் நடுவும் ஆகி, அல்லாதவனே! என்னை ஈர்த்து ஆட்கொண்ட எந்தை பெருமானே! கூர்த்த மெய்ஞானத்தால் உணர்வாரின் கருத்தில்…”

ஒவ்வொரு வரியும் பிடித்த முரண் — ஒரே மூச்சில் இருத்தலும் இன்மையும். தத்துவத்தைப் பக்தியாகச் செய்கிறார் ஞானி: “உள்ளது” “இல்லது” உட்பட எல்லாப் பகுப்பையும் விஞ்சுகிறான். பிறகு இதைச் சொல் விளையாட்டாகாமல் வழிபாடாக்கும் திருப்பம்: ஈர்த்து — பிடிபடாதவன் பாடகனை முதலில் பிடித்தான். வாக்கியம் அடுத்த பாடலில் தொடரும்.

To carry with you / உடன் எடுத்துச் செல்ல

You don’t have to resolve the contradictions. You only have to be drawn.

முரண்பாடுகளைத் தீர்க்க வேண்டாம். ஈர்க்கப்பட வேண்டும், அவ்வளவே.

Next: Sivapuranam, verse 13. / அடுத்தது: சிவபுராணம், பதின்மூன்றாம் பாடல்.

---

Next →: Thiruvasagam Explained #13: Sivapuranam – Verse 13